Verslag volwassenen Cross Wespelaar
23/11/25: WESPELAAR
(deel II : cadet tem masters)
In ‘deel I’ kon u al de algemene beschouwing van onze cross lezen, met een vleugje geschiedenis, de aard van het parcours, en de sterkte aan concurrentie. Over concurrentie gesproken, onze HERA-veldloop moest door de kalenderverschuiving (14 dagen vroeger) de strijd aangaan met 3 andere veldlopen, zijnde Deinze, Genk en Jabbeke. Deze laatste twee kregen met respectievelijk 644 en 603 lopers minder atleten over de vloer dan wijzelf, 738, maar concurreren met een Oost-Vlaamse organisatie is onbegonnen werk, daar in het hart van het Vlaamse veldloopgebeuren, en dat bleek ook nu weer het geval. Met 1128 inschrijvingen troefden de collega’s van AC Deinze ons droogjes af, ondanks het feit dat het een nog relatief jonge organisatie (9° editie) betreft. Qua traditie moesten we dan weer onze meerdere erkennen in de mensen van AC Genk, die al voor de 74° maal (2 meer dan wij) hun poorten openden.
De jeugd (kang, benj, pup, min) hebben we al de revue laten passeren in deel I, dus snel over naar de overige reeksen.
G-Koers
10 mannen en 3 vrouwen kregen er een snelle 750m voorgeschoteld, waaronder 2 clubgenoten, zijnde
Mario Lauwers en Melissa Schmelcher. Melissa wist dat ze met haar mooie loopstijl een bondgenoot had aan het snelle weideparcours, en dat bleek ook meteen, toen ze bij de passage aan onze microman Paul al ruim op kop lag, althans bij de dames. Die uitgangspositie gaf ze ook niet meer uit handen, en zo was het eerste fraaie ereschavot met onze clubkleuren erop een feit. Iets verder in het pak was ook Mario het beste van zichzelf aan het geven, en hij zou als 9° binnenlopen bij de heren. De toon was meteen gezet.
Melissa en Mario (alle foto’s van onze fotograaf Sven)
Cadetten
Tille en Mila op het podium !
Onder de 20 deelnemers bij de meisjes droegen er exact de helft onze clubtrui, en ook bij de jongens waren we ruim vertegenwoordigd, met 11 ROBA’s op 28 lopers. Dus niet meteen een deelnemersveld dat qua kwantiteit voor euforie zorgde, maar moesten we ons aan de ‘klassieke’ HERA-crossdatum hebben vastgepind, was de belangstelling ongetwijfeld nog schraler geweest zijn. De eerste zondag van december is dit jaar voorzien op 7 december, midden in de examens, en dat konden we onze eigen middelbare scholieren niet aandoen. Vandaar een moeilijke, maar wel terechte aanpassing vanuit onze HERA-kern.
Onze beste vrouwelijke cadet van het ogenblik, Tille Willem, liet het niet aan haar hart komen, want haar enige bekommernis hier was het proberen kloppen van het E. Aalst-meisje Dalilah Van Damme, een jonge dame waar ze het in Bonheiden nog moest tegen afleggen. Alleen had Tille toen net een pittige trainingsweek in de benen (stageweek in Tongerlo) en dat doet zich natuurlijk voelen zo op het einde van de week. Neen, na eerst een toer in het spoor van de concurrente te hebben gezeten, stak Tille halverwege een tandje bij, en al snel ontstond een kloof die aan de meet 25” bleek te zijn. Ondertussen was onze 1° jaars Mila Tutenel opgeschoven naar de 3° positie, en ook zij wist dat schitterend resultaat tot aan de meet in handen te houden. En zeggen dat ‘echt trainen’ momenteel niet aan de orde is, gezien ‘groeiperikelen’ via de klassieke pijntjes t.h.v. kniegewricht, roet in het eten strooien. Met Mila heeft DAK-trainer Tom er alweer een ongeslepen diamantje bij gekregen. Ook de 4° dame in de uitslag, Margot Geets, bewees met haar fraai eindresultaat dat ze een aanwinst (komende vanuit RCT) is voor ons cadettenteam, en dat niet alleen puur fysiek. Het is een erg ‘warm’ en ‘enthousiast’ iemand, die zich snel heeft ingeburgerd in de BETA-kern. Op de 6° plaats zagen we Nell Van Lancker binnen lopen, na een fraaie race, waarin ze het sterk lopende trio Louise Hoornaert, 8°, Emme Vos, 9°, en Feline Neefs, 10°, achter zich wist te houden. En zeggen dat Nell voorbije zomer nog zuiver op recreatieve wijze het atletiek-gebeuren ter harte nam … Haar beste vriendin Fatoumata Mertens zat iets verder in het pak, en hield met haar 12° plaats nog Annabel Stroobants, 13°, en Lisanne Van Bael, 15°, achter zich.
Tille en Mila, de nummers één en drie !!
Margot, fraai 4° … Nell sleurt op kop, met in haar spoor Louise, Feline, Annabel en Fatoumata
Bij de jongens kwam finaal Lasse Peeters als sterkste clubgenoot uit de strijd, al zag het er lange tijd naar uit dat Ferre Weckx die eer zou gaan opstrijken. Ferre zat zeer alert meteen in de voorste gelederen van het peloton, en hield op enige afstand van de 3 koplopers mooi zicht op een top-5 positie. Naar het einde toe moest hij het gaspedaal wel lichtjes lossen, en net op dat ogenblik vond Lasse zijn 2° adem, en passeerde vanuit de achtergrond zijn Diestse vriend. De plaatsen 8 en 9 waren voor hen weggelegd, en ook het trio Lars Verlaenen, 10°, Kobe Seldeslachts, 11°, en Lowie Celis, 12°, zat nog op vinkenslag, om bij de eerstvolgende tempoverzwakking gepast toe te slaan. Ze bleven in ieder geval al buiten schot voor hun vrienden Finn De Coster, 13°, Benne Cools, 14°, en Roméo De Pauw die als 16° binnenliep. Kobe Heijlen, 17°, Rio Adriaensens, 21° en Aiko Peeters, 24°, vervolledigden onze inbreng.
µ
Lasse … Ferre …
Kobe … Benno & Finn …
Scholieren
Jana, Sanne en Jonas bemachtigen eremetaal !
Jana en Sanne al meteen vooraan, al van bij de start …
Eén week voor de ‘hoogmis’ in Hulshout was dit nog een laatste test, een finale peiling zeg maar, naar de actuele paraatheid. En wat dat betreft kunnen Jana Nulens en Sanne Geets nu op beide oren slapen, want hetgeen ze hier uit hun mouwen schudden was atletiek van een hoog niveau. Zonder zich echt te moeten forceren kwam Jana geen moment in de problemen, en op een relatief korte afstand achter haar was Sanne een duel aan het uitvechten met de Tiense atlete Lena Winnen. Onze BETA-dame gaf geen duimbreed toe, en in de laatste ronde nam ze zelf het roer in handen, en wist nog een 6”-kloof te slaan. Knappe prestatie dus van Sanne, die hier net als winnares Jana veel vertrouwen uit moet putten. De op plaats 5 geëindigde Anke De Wachter laat Hulshout terecht aan zich voorbijgaan, en hoopt haar trainingsachterstand weggewerkt te zien tegen het provinciaal kampioenschap in Tienen. Net als in haar vorige crossen kwam Nette Maes hier weer sterk voor de dag, wat haar positie 6 opleverde, voor meisjes als een Ella Stroobants, 11°, nieuwkomer Emily McCutcheon, 12°, Gitte Dufresne op plaats 13, en Yentl Berendse, die als 16° binnenliep.
Jana en Sanne, de nummers één en twee in koers … Yentl in volle actie …
Ook bij de scholieren jongens waren de verwachtingen hooggespannen, niet alleen als laatste test richting het BK, maar ook wat betreft de dagzege voor eigen volk. Hier kunnen scoren in eigen huis is natuurlijk mooi meegenomen, en met die gedachte stond HERA-man Jonas Behaeghel dan ook aan de startlijn. Meteen nam hij het initiatief, en vrijwel gans de koers door was hij de man die het keiharde tempo oplegde aan de 26 andere scholieren. Aanvankelijk zaten ook nog zijn clubmakkers Robbe Vandamme en Jomme Swinnen mee vooraan in de kopgroep, maar beiden moesten in de 2 helft van de koers de wet van de sterkste ondergaan. Jomme zat met steken in de zij, meldde hij achteraf, en voor Robbe is het nog een kwestie van extra trainingsarbeid opdoen, vooraleer hij terug de oude is. Zijn 4° plaats hier is een indicatie dat het echt wel de goede kant opgaat. Jomme van zijn kant kwam uit op positie 6, niet geheel kapot, want de steken in de zij verhinderden hem om echt diep te gaan. Wie ook mooi zijn wagonnetje had aangehaakt vooraan was Bent Artoos, en eigenlijk pas in de 2° helft van de koers moest hij wat plaatsen inboeten, om finaal toch knap als 9° binnen te lopen. Ook Bent kijkt terecht met vertrouwen uit naar volgende zondag. Vooraan bleef Jonas alles uit dat atletische lichaam persen om die 2 sterke Duffelse gasten, Lander Vanhauwere en Senne Hertoghs, van zich af te schudden, maar iets voor de meet moest hij toch het hoofd buigen voor de eerstgenoemde. Moe, maar tevreden en terecht trots stond hij iets later de ROB-TV journalist te woord, en ook dat verliep van een leien dakje.
Verder in het pak was een 2° groepje ontstaan, onder aanvoering van onze Berlare-man Jarne De Wilde, met in zijn spoor Tobias De Vos, Daan Everaerts en Tijl Vaninbroukx. Achteraf kregen we te horen dat Jarne voorbije weken weinig had kunnen trainen, en dat verklaarde mede waarom hij in het 2° deel van de koers al zijn makkers moest laten passeren. Vooral Tobias gaf een goede indruk, en dat leverde hem nog de 12° plek op, voor Daan, 13°, Tijl, 14° en de altijd goedlachse Jarne, die 15° werd. Iets verder in het peloton vochten Liano Verstraete, 16° en Kasper Rijnders, 17°, een interne strijd uit, waardoor ze zo en zo buiten schot bleven van Kwinten Dufresne, 23°, Laan Laureys, 24, en Lowie Van Evelghem, die 26° werd.
Een ‘sleurende’ Jonas, alsook Robbe … ons sterk duo Jomme en Bent …
Jarne, met achter zich Tobias, Tijl en Daan …
Juniors
Jolente en Lars … oppermachtig …
Bij de zeven juniors dames in koers was het al snel duidelijk dat er geen kruid was gewassen tegen het overwicht van onze eigen Jolente Alen. Ze schoof netjes mee met de beste seniors, en zou lange tijd in gezelschap lopen van de Bonheidense Hannelore Van Nuffelen. In Hulshout krijgt ze natuurlijk andere katjes te geselen, 54 om precies te zijn, maar mede via deze laatste doorgedreven tempotraining weet Jolente dat ze er alles aan gedaan heeft om op het kampioenschap fraai voor de dag te komen. Helena Bries, die hier 7 werd, zal vanop het thuisfront de verrichtingen van haar clubgenote waarschijnlijk wel opvolgen.
Jolente … Helena …
Bij de heren zagen we zich éénzelfde scenario ontplooien, met ditmaal Lars Peeters in de hoofdrol. Lars ging er het duel aan met enkele van ’s lands sterkste M35’ers, waaronder onze eigen Lukas Bosmans (zie foto) en de beresterke Pieter Berben. Vooral deze laatste is het niet gewoon om juniors voor zich te dulden, maar ditmaal moest hij deze last dragen, want op één ronde van het einde had Lars de kloof gedicht, en muisde er resoluut vandoor, met aan de meet een kloof van nog 15”. Kortom, ook Lars is klaar om in Hulshout onze aldaar aanwezige supporters waar voor hun geld te geven ! Verder in het pak zaten ook nog Joost Jansen en Lander Thijs, en zij zouden de posities 5 en 6 weten binnen te halen.
Lars in het spoor van krachtloper Lukas … Joost …
Lukas en Veerle zijn op de afspraak !
Via Lukas is het brugje naar de masters natuurlijk snel gemaakt, maar toch even ‘Ladies first’. Bij de jongste dames, de W35’ers, waren het Wendy Vermaelen en Kelly Detrez die onze clubkleuren etaleerden, en dat deden ze met respectievelijk een 9° en 11° eindpositie. Onder de 12 W-50 dames zaten er 5 van de onzen, en allemaal kwamen deze zeer sterk voor de dag. Wat dacht u van de mooie 2 plaats van Veerle Vandamme, die alleen in de onverslijtbare Karen Peeters haar meerdere moest erkennen. Welgeteld 19” kwam ze tekort, hetgeen bewijst dat Veerle week na week beter aan het lopen is. Ook Katie Declerck liet een zeer goede indruk na, wat resulteerde in een 5° eindpositie, voor Katrien Geudens, 6°, Ine Middel, 7°, en Rita De Vries, die als 8° binnenliep.
Veerle, mooi 2°! Katie … Katrien …
Bij de ‘jonge’ mannen was het dus Lukas Bosmans die schitterend 2° werd (zie de foto, samen met Lars), achter de AVT-man Pieter Berben. Het blijft een streling voor het oog om Lukas bezig te zien, die onnavolgbare verbetenheid die hij aan de dag legt, die overvloed aan karakter. Voor Kevin De Kerpel, hier al fraai 7°, is dat niveau nog net iets te hoog gegrepen, al weet je met een klasbak als Kevin maar nooit waar het schip gaat stranden. Kristof Speltinckx, mooi 12°, wist bij de terugkeer van één van de fameuze ‘De Kerpel-boys’ dat er meteen een plaatsje diende opgeschoven te worden binnen de pikorde bij onze M-35’ers. Ook Steffan Vanderlinden, 17°, Tom Artoos, 24°, en Kevin Van Hove, 27°, wisten meteen hoe laat het was, al kijkt Tom stilaan meer en meer in de richting van de M-50 brigade, want volgend winterseizoen (2026-2027) is het van dat … Spijtig genoeg is de afstand daar iets korter, en laat nu net dat de sterkte van onze DAK-man zijn.
Kevin … Kristof …
Hij moet er dan wel de strijd aangaan met gasten als een Guy De Wachter en Bart De Nijs, die dit seizoen al mooie uitslagen hebben kunnen voorleggen. Voor een top-3 prestatie kwam Guy hier net één tandje tekort, maar zijn leiderspositie binnen de eigen clubrangen kwam echt niet in gevaar. Guy liep als 4° binnen, een kleine 39” voor Bart De Nijs (al M-55 nota bene… ), die echt met een zeer goede winter-campagne aan het uitpakken is. Ook Wouter Verbist, hier 9°, zit overduidelijk in een opwaartse conditiespiraal , maar Bart bijbenen zat er nog niet in. Raf Verhaegen won het fraaie duel met Wim Wuyts, respectievelijk 12° en 13°, en ze hielden beiden zodoende Patrick Van Daele, 14°, achter zich. Daarachter was het al ROBA wat de klok sloeg, met Joost Grymonpon op positie 15, voor de sterk uitpakkende Nico De Roeck, mooi 16°, Filip Smets, 17°, Chris Wouters, 18°, en Rudi Strouven, die als 20° binnenliep. Zes seconden later finishte Pascal Van Ouytsel als 22°, die daarmee Dirk Van Kerkhoven, 25°, en het ‘tempovaste’ duo Bart Demolder, 26°, en Michel Ocula, 29, achter zich hield. Op positie 30 zagen we Dominique Gesquière binnenlopen, en die hield daarmee nog het vijftal Jo Das, 31°, Dirk Biscop, 33°, Ivo Van den Broeck, 34°, Luk Leyzen, 35°, en Jan Maus, 40°, achter zich. Voor zij die de tel kwijt zijn … welgeteld 21 ROBA’s kleurden deze M50-koers, en dat op 43 deelnemers !
Wouter … Raf en Wim … Luk …
Seniors
De nieuwe clubkleuren in volle glorie …
Bij de dames hadden we slechts één vrouw in actie, en eigenlijk is ze al een tijdje master, maar haar ‘kunde’ zet haar aan om nog in de hoofdwedstrijd mee te starten. We hebben het natuurlijk over onze Karen Van Proeyen, die hier met een minimum aan voorbereiding toch een fraaie 4° plaats uit de brand wist te slepen. ‘Goed geamuseerd’ zei ze achteraf, en de club plezier doen door er toch bij te zijn, een zeer mooi uitgangspunt natuurlijk.
Karen in volle doen …
Bij de mannen waren er 17 ROBA’s van de partij, waaronder 3 jonge masters, en uitgerekend deze laatsten speelden in het eerste kwart van de koers nog een vooraanstaande rol. Timothy Convents, Pieter Verschoren en Diego Van Looy zaten alert mee vooraan te knokken, maar toen de latere winnaar Sven Bombeke, aangesloten bij Atletiek Land Van Aalst (ALVA), op kousenvoeten wegliep van de rest, waren het plots toch onze jonge gasten die het heft in handen moesten nemen. Vooral Ruben Van Baelen en Yari Zwart schuwden het achtervolgend sleurwerk niet, en het zag er lange tijd naar uit dat Ruben zijn inzet zou beloond zien met een 2° of minimaal 3° plaats. Maar aan de meet kreeg hij nog 2 jonge Kempenaars over zich heen, zijnde Jorne Vanherck (Meerhout) en Stef Corthouts (Vabco Mol), wat zuur aanvoelde bij de schitterend lopende Ruben. Timothy , 4°, en Yari, 5°, zaten niet veel verder, en bleven buiten schot voor Lode Wuyts, mooi 8°, en Han Raets, die als 9° binnenliep. De stijlrijk lopende Diego klokte af op positie 11, en hield daarmee Robbe Thielemans, 12°, achter zich. Het is effe ‘puzzelen’ geblazen, want de 3 jonge masters staan foutief onderaan de M50’ers geplakt, maar zaten wel degelijk in deze koers, en streden aardig mee tussen het jonge geweld. Ondermeer Pieter liep als 14° binnen, en bleek daarmee iets sneller dan Kobe Delmé, 16°, Wout Coenegrachts, 17°, en Lukas Borgions, die als 18° werd in gescand.
Lukas hield daarmee nog het trio Sten Van Ouytsel, 20°, Thomas Devroye, 22°, en Jef Verlinden,28°, achter zich. Met de 29°, 30° en 31° positie van respectievelijk Jonas Coppens, Giel Van der Sande, en Kasper Bottu was onze fameuze inbreng compleet.
Schitterend optreden van Ruben ! hier nog samen met Yari en Pieter ..
Lode … Kobé, Robbe en Han … Wout …
Oprechte dank aan AL de atleten, van klein tot groot, om voor eigen volk onze geliefde club te komen vertegenwoordigen, en laat ons hopen dat we in Diest evenzeer onze clubkleuren in deze mate kunnen en zullen showen !
Rudy
