Verslag BK Jun/Beloften Nijvel
7/9/25 : Nijvel (Belgisch kamp jun/beloften)
1x goud, 1x zilver en 2x brons !
Onze ‘gouden’ man … Kobe !
Welgeteld 18 ROBA’s verschenen er op het appel, en 4 daarvan slaagden erin om blinkend eremetaal binnen te halen. Aanvankelijk waren het er zelfs 19, maar enkele dagen voor het gebeuren heeft Dieter Berghs nog afgehaakt. 8 andere spurters waren wel van de partij, en met Noa Joos leunden we nog 2x netjes tegen de bronzen plak aan, want zowel op de 100m, 12”45, als op de 200m, 25”11, legde ze beslag op die hatelijke 4° eindpositie. Het zat de spurters niet mee, want vrijwel gans de dag blies de wind fameus in het nadeel, met soms pieken van meer dan 3m/sec tegenwind. Zo liep bijvoorbeeld diezelfde Noa haar 100m-reeks in 12”64, en dat met -3,4m/sec. Nu ja, dat krijgt iedereen op zijn bord, en op zo’n titelstrijd gaat het om de knikkers, alleen de eerste 3 plaatsen tellen nu éénmaal mee. In de 100m-race was de top-3 duidelijk één maatje te groot, maar op de dubbele afstand had er meer ingezeten (slechts 14 honderdsten achter de nummer drie…), mocht Noa haar startfase optimaal had benut. Zelf hoopte ze ook op eremetaal, op die proef, welke haar ook beter ligt, maar fysiek kwam het er niet meer uit, zei ze achteraf. ‘Kop op’ beste Noa, nu even van de relatieve rust genieten, en met een lekker glaasje cava in de hand, al 8 maart 2026 in uw agenda aankruisen, want dan is er het Belgisch kampioenschap indoor in Louvain-la-Neuve.
Haar trainingscollega Inte Wouters liet op de 100m een tijd van 13”53 optekenen, en op de 200m kwam ze uit op 27”87, goed voor positie 22 in de eindstand. Inte gaf achteraf zelf aan alles behalve tevreden te zijn met haar optreden hier.
Noa… Inte …
Eén week na hun Belgische 4x100m titel waren Robbe Carchon, William Celis, Oscar Mues en Kamiel Van Rompaey wederom present, en dat zowel op de 100m als 200m. Op die laatste afstand zagen we Oscar, 23”15, en Kamiel, 23”16, naar een persoonlijke besttijd lopen, en mocht de wind (nu – 1,7m/sec) in omgekeerde richting hebben gestaan, zat er voor beide jongens mogelijk een duik onder de 23”-grens in. William was met een 22”84 onze sterkste 200m-loper van het viertal, en dat realiseerde hij vooral in het 2° deel van de koers. Daar kon hij de snel gestarte Robbe, 23”02, bij de kraag vatten, want diens benen liepen vol de laatste 30m. Op de 100m waren de rollen omgekeerd, met een 11”35 voor Robbe, tegen 11”44 voor William, exact hetzelfde wat ook Oscar liet optekenen. Kamiel finishte in 11”62, maar op dat ochtendlijke uur ontbrak nog de frisheid bij hem.
Kamiel en Oscar op de 100m …
William, op jacht naar zijn goede vriend Robbe, op de 200m …
Wie ook de 200m op haar programma had staan was onze ondertussen al tot de ‘belofte-catg’ behorende Charlotte Coene. Ondanks dat ze vanuit baan één met diens scherpe bocht moest starten, beet ze in haar reeks aardig van zich af, wat resulteerde in een 26”65-tijd, en waar ze gezien de omstandigheden best tevreden mee was. Helemaal fraai was de PR-chrono op de 100mH van Lotte Van Vlasselaer in haar reeks, 15”75, een tijd die haar toegang gaf naar de finale-koers, later op de dag. En onze Betekomse jonge dame had blijkbaar nog voldoende buskruit in huis, want ook in die wedstrijd pitste ze met een 15”68-chrono er nog een aardig stukje af, en verscheen ze uiteindelijk als 7° Belgische junior in de uitslag. Knap, beste Lotte !
Stijlrijk duo … Charlotte en Lotte …
Op de 400m zagen we Hannelore Hecq aan het werk, die net als sommige anderen, een door de bond foutief aangeduid adres had ingetikt, waardoor ze ergens in het midden van een woonwijk terecht kwam, maar wel eentje … zonder atletiekpiste… Kortom de stressbarometer stond al op maximaal bij aankomst, en vaak is dat geen goede uitgangspositie. Hannelore draaide mooi mee gedurende de eerste 340m, maar dan begon de motor lichtjes te sputteren, en de 61”85-chrono die op het scorebord verscheen stemde haar niet direct gelukkig. Natuurlijk kreeg ook Hannelore de wind vol in het gezicht, en ook het veel te lange verblijf in de oproeptent was niet bepaald bevorderlijk voor de atleten. De aanwezige infrastructuur is zondermeer schitterend te noemen, 300% procent geschikt voor zo’n nationale titelstrijd, maar organisatorisch waren er nog wel werkpunten. Gans de dag door liepen ze achter op het uurschema (eigenlijk al van bij de start …), maar wat niet werd aangepast was het … ‘verzamelmoment’ in die oproeptent. Probeer dan maar eens perfect ‘opgewarmd’ en ‘optimaal vertrekkensklaar’ op de piste te verschijnen …
Op de 800m bij de juniors kregen we Sten Van Ouytsel aan het werk, en hij deed dat met de nodige bravoure. Driekwart van de wedstrijd zat hij op de 2° à 3° positie, en pas in de finale rechte lijn kwam er nog de Neerpeltse rivaal Lowie Wouters hem het brons afsnoepen … Diens 1’55”85 was net een fractie sneller dan de 1’55”90 die Sten achter zijn naam kreeg, maar gevoelsmatig was het natuurlijk een kloof van jewelste. Net als Noa zag hij dus de bronzen plak aan zijn neus voorbij gaan, en dat voelt ontzettend ‘dubbel’ aan …
Hannelore … Sten, hier nog op de ‘bronzen’ positie …
Ondertussen trokken heel wat ROBA-volgers richting de speerstand, want daar maakte Kobe Coenen zijn opwachting. Hier, aan deze piste in Nijvel, heeft onze man uit Betekom zeer mooie herinneringen, want vorig jaar werd hij er Belgisch kampioen bij de scholieren, met een worp van 63m53. Ondertussen zijn we 12 maanden verder, en is er heel wat veranderd in zijn persoonlijk atletiekwereldje. Het meerkampverhaal, waarin hij ook een absolute topper is (2° in Belgisch kamp 2024, na zijn vriend Stan !) heeft hij ondertussen losgelaten, en zijn aandacht gaat nu volledig uit naar het speerwerpen, waar inmiddels 100gr aan gewicht is bijgekomen (dus 800gr), als junior zijnde. Kobe zijn zomer was er eentje van een noodgedwongen ‘rustig aan doen’, daar de spieren in de linker binnenzijde van de bil hem doodgewoon onvoldoende trainings-vrijheid aanboden. ‘Voluitgaan’ in de aanloop was en is er nog steeds niet bij, maar toch schudde deze talentrijke knaap hier, dus quasi zuiver vanuit zijn bovenlichaam, een clubrecord van 63m98 uit zijn mouwen, en dat bij de 6° en laatste poging. Gans de wedstrijd door zag het er naar uit dat zilver het hoogst haalbare was, want de Roeselare-atleet Lukas Sarrazyn had fameus ‘geopend’ met een worp van 60m47. Maar Kobe is een competitiebeest van de zuiverste soort, en als hij ergens zijn zinnen op gezet heeft, laat hij zelden voortijdig ‘los’… Zijn 5° poging, 60m01, klonk al als een eerste waarschuwing, en bij de laatste beurt was het helemaal bingo, en passeerde hij dus de lichtjes uit zijn lood geslagen West-Vlaamse vriend.
De hoofdcoach speertrainer bij de VAL, Marc Van Mensel, die ondermeer deze 2 gasten al een tijdje onder zijn hoede heeft, gaf vanop de zijlijn aan beiden telkens de nodige instructies mee, en met succes.
Kortom … voor de 2° maal op rij Belgisch kampioen speerwerpen, dat verdient een dikke proficiat, beste Kobe ! Eerlang start hij zijn studies architectuur, en waar hij eerst nog dacht om hiervoor in Leuven te gaan aankloppen, is vader Nico ondertussen een studentenkamer in gereedheid aan het brengen in de Arteveldestad, en dat is natuurlijk niet toevallig. Iedereen herinnert zich nog de commotie rond het ‘centraliseren’ van de trainingsfaciliteiten in Gent, en als je met de hoofdcoach wil meetrainen moet je dus in de Oost-Vlaamse hoofdstad zijn. Nu eerst even nagenieten beste Kobe !
Kobe, samen met de VAL-trainer Marc Van Mensel …
(Marc, zelf 9x Belgisch kampioen, met een PR van 81m59 !)
Voor het zilver mochten we gaan aankloppen bij zijn ‘polsstokkende boezemvriend’ Stan Vertommen. Deze andere veelzijdige knaap van het eerste uur, maakte 2025 nog wel netjes rond als meerkamper, wat ondermeer resulteerde in dat fraaie juniors-clubrecord van 6465 punten. Ondertussen heeft ook Stan die jarenlange leerschool en avontuur achter zich gelaten, want net als bij Kobe moeten we de combinatie ‘studeren en meerkamp’ als weinig realistisch beschouwen. Stan trekt wel naar Leuven en start er de richting Burgerlijk ingenieur, hebben we vernomen. Dus beperkt ook hij zich vanaf nu nog tot één atletiekonderdeel, en ook bij hem lag de keuze voor de hand, het … polsstokspringen. Hier stond hij samen met eveneens voormalig meerkamper Rune Ginkels op het blauwe tartan, nog zo’n man die zijn ‘veelzijdigheid’ noodgedwongen moest kanaliseren richting nog 1 atletiekonderdeel, want in de opleiding geneeskunde wordt er niet gemorst met een massa aan ‘vrije’ uren… Rune kwam hier uit op 4m40, wat goed was voor positie 5 bij de beloften, terwijl Stan de 4m60 passeerde en bij de huidige juniorslichting was dit goed voor zilver. Alleen de Waalse MOHA-atleet Lucien Rausin was hier vandaag bij machte om de 4m70 binnen te halen. Knap gedaan, Stan, en geniet ook jij nu met volle teugen van de relatieve rustperiode !
Rune en Stan …
Fraaie zilveren plak !
Voor de supporters was het even kiezen tussen de 2 uithoeken van de piste, want geheel langs de andere zijde van de baan gingen de dames met het speerwerpen beginnen, met daarbij onze junior Benthe Leysen, alsook Stien De Meyer, die in de ‘beloften-catg’ 7 concurrenten kreeg aangeboden. Benthe wist bij haar 5° poging de 30m-lijn te passeren, 30m55 om precies te zijn, en dat bleek goed voor positie vijf. Haar aanwezige glimlach verraadde een gevoel ven oprechte tevredenheid. Bij Stien lag die gemoedstoestand nog op een hoger ‘level’, want na een mooie eerste worp, van 34m74, deed ze daar bij poging drie nog een stukje bij, en er verscheen 34m87 op het scorebord. Stien was hier met de 5° beste prestatie ingeschreven, en de nummer één en twee waren oprecht een maatje te sterk voor de rest van het pak. Maar daarachter zat het echt op een zakdoek bij mekaar, en onze veerarts in spé stond na 5 pogingen nog steeds op positie 3. Het werd toch nog even bibberen, want Lotte Huvenne van ACP wierp bij haar laatste poging 34m77, dus amper 10cm minder dan Stien… Knap gedaan beste Stien, brons in uw allerlaatste jaar als belofte !
Benthe en Stien …
Een terecht trotse Stien !
Nog 3 van onze jongens stonden aan de startlijn van de 5000m, en naast de felle wind werden ze ook nog getrakteerd op een echt te hoge temperatuur. Dat maakte dit mooie nummer wel loodzwaar, in zoverre zelfs dat de dames van diezelfde 5000m een ‘waterbevoorradingspost’ eisten vooraleer van start te gaan. Na 20’ palaveren stemde de jury in, en verscheen er een tafel met bekers water. En zoals eerder al gemeld, de heren en dames officiëlen aan de callroom hielden zich krampachtig vast aan hun vooropgestelde schema …
Was dit alles er te veel aan voor onze junior Lars Peeters en belofte Desalegn Van Winckel, of was het gewoon een mindere dag, wie zal het zeggen. Na 2 verkenningsronden werd bij de juniors het gaspedaal ingedrukt, en aanvankelijk leek Lars dat probleemloos te counteren. Toen er zich een kopgroep losrukte moest Lars echter passen, en vooral in de laatste kilometer zagen we dat onze man niet in zijn normale doen was. Het knappe ‘karaktersterke tempowerk’, dat zo typerend is voor Lars, bleef ditmaal achterwege, en naar het einde toe was het zuiver ‘afzien’… Onnodig te zeggen dat de teleurstelling groot was, met een tijd die meer dan 1 minuut boven zijn PR-tijd lag. Waarschijnlijk zat de warmte er echt voor iets tussen, want een aantal lopers haalden zelfs de finish niet, zowel bij de mannen als de vrouwen. Beste Lars, deze wedstrijd snel ‘klasseren’ en verwijderen uit het actieve geheugen, en trek u aub op aan die fraaie chrono’s van 8’25”7 op de 3000m en 14’54”77 op de 5000m, wat beide top-10 prestaties zijn in België, en dat als 1° jaars.
Lars … Yari en Desalegn …
Ook Desalegn, die vorig jaar nog een schitterende 14’21”02 liet optekenen, zat nooit echt in de wedstrijd bij de beloften. Aanvankelijk leek hij zich te willen handhaven halverwege het pak, maar ook dat bleek snel geen haalbare optie. Dit seizoen verloopt het allemaal een heel stuk stroever, en ook hier bleef de verhoopte uitschieter achterwege. Nu proberen een goede winter te realiseren, beste Desa, met enkele fraaie crossresultaten voorop. Binnen de groep van trainer Dirk heeft hij naast onze nummer één, Yorick, ook Yari Zwart als sterke medestander in zijn streven naar een goede wintercampagne. Hier trad deze laatste alvast op de voorgrond door knap 3° te worden in diezelfde koers als Desa. Yari zat voortdurend in de voorste gelederen van het pak, en scheen iets beter om te springen met de warmte en wind, die de lopers kregen voorgeschoteld. Op het moment dat er vooraan serieus aan de rek werd getrokken schoof hij netjes mee op, en liepen ze met z’n drieën weg van de rest. Je zag in de laatste 800m dat ook bij hem de loodzware omstandigheden hun tol begonnen te eisen, en stilaan moest hij een kloof toestaan op de nummers één en twee. Yari had gelukkig nog voldoende inhoud om een tegenactie van achteruit te counteren. Met een tijd van 15’13”57, knap gezien de omstandigheden, werd hij dus mooi 3° en was de 4° medaille van de dag een realiteit. Langsheen de zijlijn zag zijn trainer Dirk dat het ‘goed’ was …
Dikke proficiat, beste Yari !
De ‘bronzen medaille’ voor Yari !
Rudy
We eindigen met enkele foto’s van na de wedstrijd. Net zoals na het kampioenschap voor cadetten/scholieren (zie hieronder), werden ook nu alweer al de wetten van ‘gezonde voeding’ zwaar aan diggelen geslagen. Maar zoals onze trainer Peter zegt … ‘tradities hebben ook hun rechten’ …
Onze meerkampers en hun ‘gezonde voeding’ (na BK Herentals) 
Oscar … met een worst voor ieder loopnummer … terwijl Kobe de pers te woord staat …
Gouden medaille, met een nieuw clubrecord bovenop !!
