Verslag KVV A.C.

                                                14/5/25 : Brugge = KVV alle catg !

                Stan Vertommen heeft de Vlaamse titel op zak !

                                                    

Slechts 12 ROBA’s trokken richting Brugge, niet voor de bloedprocessie, die ook gepland stond, maar voor de Vlaamse titelstrijd alle catg. En over één zaak waren ze het allen eens … ‘veel te slecht weer !’  Koude wind, regenbuien, en vooral de onvoorspelbaarheid van de windrichting maakten topprestaties quasi onmogelijk.  Zo liep Oscar Mues in de 100m reeks zijn 11”24-tijd met een rugwind van + 4,4m/sec, terwijl Marie Vermeulen exact diezelfde strook van de piste voor haar rekening nam op de 100m horden, in 15”63, maar dan met … - 3,1m/sec wind tegen. Geen van beide situaties zijn wenselijk natuurlijk. Voor Oscar betekende dit wel een kwalificatie voor de B-finale, een gegeven waar hij met veel vreugde naar uitkeek. Alleen zat er nog een 200m-wedstrijd tussen, en mogelijk mede door de koude liep het halverwege die run mis (liesblessure). Al ‘uitlopend’ passeerde hij nog wel de meet, 24”64, maar met pijn in het hart moest Oscar even later zijn eerste finale in een ‘alle catg. kamp’ toch gaan afzeggen …                          Kop op, beste Oscar, het seizoen is nog maar pas gestart…

Ook Charlotte Kinable, 12”69 met te veel rugwind & 27”02, hekelde de wind en regen, maar over haar beter ‘technisch lopen’  was ze gelukkig wel te spreken. Noa Joos liep in de reeks 12”29, wederom met + 2,6m/sec, maar eens het uur van de finales was geslagen, kreeg ze bij haar 12”86-run, plots  – 1,9m in het aangezicht. Bij Lotte Van Vlasselaer exact hetzelfde liedje,

in de reeksen 100mH, 16”01, geen vuiltje aan de lucht, maar bij de finale, 16”26, was het tegen een muur van – 3,1m aanlopen.

Op de 400m zagen we Liselot Smolders met hoge ambities van start gaan, maar ook zij zei achteraf ‘bevangen’ te zijn door de koude. Dit alles resulteerde in een hamstringkramp, waardoor de laatste 50m in rook opgingen, en de 3 medailles van haar, 56”28,  wegliepen. En of dit alles nog niet genoeg was, kreeg ze er voor de 2° keer op rij (ook in Nederland) een dopingcontrole bovenop. Snel vergeten, beste Liselot en komende zondag ‘genieten’ van het interclubgebeuren.

Naast Liselot, strandden er nog 2 andere ROBA’s op z’n 4° plaats, en dat waren Lenn Teugels op de 5000m, en 1° jaars scholier Joke Tytgat op de 1500m.

          

Lenn had het lef om mee te schuiven in het spoor van Bjarne Rasschaert, maar na 3km moest hij de rol lossen, in de gietende regen, en zou finaal nog 2 andere atleten moeten laten passeren.  Finaal lag er een tijd van 15’02”03 op hem te wachten. Joke van haar kant had al een mooie 4’38”11-tijd in de benen. Op 300m van de meet moest ze passen, maar in de laatste rechte lijn beet ze weer aardig van zich af, met die 4° stek als beloning. Wat een ‘talent’ jongens, maar net daarom moeten we er voorzichtig mee omspringen, ‘opbouwend’ richting haar nationale titelstrijd, en de ervaring te mogen lopen in het voorprogramma van de Memorial, welke dit jaar aan zijn 50° editie toe is.                                     

                                          

Keren we even terug naar het 400m-nummer, want naast Liselot waren ook Lotte Huenaerts en Anneline Smets naar de West-Vlaamse hoofdstad afgezakt om er het beste van zichzelf te geven op die pittige afstand.  Op onderstaande foto zie je Lotte haast hardop denken … ‘wat kom ik hier in Godsnaam doen, met dat shit-weer’ … Wel als je haar race ziet op livestream kan je niet anders besluiten dan dat ze de knop perfect heeft weten om te slaan, want haar eerste 300m waren van uitstekend niveau, en ook in de laatste rechte lijn bleef ze weerstand uitstralen. In deze trieste omstandigheden een 60”36 neerzetten moet haar inspiratie opleveren, zoveel is duidelijk. En wat dan gezegd van onze andere junior Anneline Smets, die één reeks later, eveneens snel van start gaat, en het tempo machtig mooi weet te behouden in de laatset rechte lijn. Onnodig te zeggen dat haar nieuwe PR-tijd van 57”88 ontzettend vreugdevol werd onthaald door onze jonge dame uit Gelrode.

                                                  

                   Lotte, bezinnend voor de start,                                     Anneline, met een gedurfde, alsook

                          nadien krachtig en met durf …                                           geslaagde wedstrijdindeling !

Voor het eremetaal mochten we finaal gaan aankloppen bij 2 andere juniors, zijnde Jolente Alen en Stan Vertommen. Jolente vertrok op haar 800m vanuit baan 8, en het werd haar niet echt gemakkelijk gemaakt om netjes naar binnen te schuiven. Lopend op de lijn tussen baan één en twee maalde ze mee het tempo af, maar toen de boel ontplofte, op 200m van de meet, werd ze helemaal naar buiten geduwd, en daardoor moest ze 3 rivalen laten gaan. Maar ze bleef knokken, en net voor de meet wist ze Michelle Debal nog bij haar kraag te pakken… Brons dus voor ons jonge dame uit Begijnendijk, dikke proficiat !

                                                  

Het hoogst haalbare is natuurlijk de gouden plak, en die bleek er weggelegd voor onze 5m-man, Stan Vertommen.  Onnodig te zeggen dat voor de polsstokspringers zo’n wispelturige wind een enorme handicap is, zeker als hij schuin/zijwaarts komt. Gelukkig bleef het wel droog, want anders is het meteen ‘boeken toe’… Kunst dus om ergens tussen 2 windvlagen in, en met één oog op de tikklok gericht, een geldige sprong te maken. Dat lukte voor Stan bij de eerste poging op zijn aanvangshoogte van 4m60 en dat was meteen ook de sprong voor goud, weliswaar geholpen door 3 mislukte pogingen van favoriet Thomas Van Nuffelen op diezelfde aanvangshoogte. Op 4m80 drong onze ROBA-knaap nog aan, maar telkens was er weer een windvlaag die de stok wegduwde tijdens het aanlopen. Het mooiste eremetaal lag dus op hem te wachten, en op zo’n kampioenschap lopen er natuurlijk journalisten rond, die houden van een vlotte babbel. Gelukkig konden ze dus bij Stan terecht …

                                         

                                                                Proficiat, beste Stan !

 

rudy