Verslag BK Indoor Jun & Beloften
8/3/26 : Louvain-La-Neuve (Belg kamp Jun/beloften)
Eremetaal voor Anneline, Noa, Stan en Jolente !
Goud voor Jolente !
10 Roba’s wisten zich te selecteren voor deze indoor-titelstrijd, doch Lotte Van Vlasselaer moest zich vooraf al gewonnen geven, daar een hamstringprobleem roet in het eten kwam strooien. Gelukkig kon William Celis wel een blanco medisch bulletin voorleggen, waardoor we hem aan het werk zagen op de 60m vlak, en dat met een tijd van 7”27. Zelf omschreef hij deze chrono als ‘niet al te schitterend’, maar zijn focus is nu ook al meer gericht op de zomercampagne, temeer daar hij zijn werkterrein naar de iets langere afstanden hoopt te verschuiven, zijnde de 200m en 400m. Doorheen de week traint William in Leuven, op basis van schema’s van Inge, en dat in het gezelschap van Robbe, Oscar en de 2° Robbe. In het weekend zien we hem in zijn thuisbasis Diest aan het werk. Hier had hij wel wat last van het ‘uitgelopen’ uurschema, want een extra verblijf van een 20tal minuten in de callroom is nooit echt optimaal.
Ondertussen was Rune Berghs in competitie aan de verspringbak, en zij liet er een 5m21-sprong optekenen, hier goed voor de 7° plaats. Ook voor Rune kan het zomergebeuren niet snel genoeg van start gaan, zodat ze op de buitenpiste met haar meerkampcapaciteiten kan uitpakken. Wie die specialiteit even op hold heeft moeten zetten, studiedruk, is onze Stan Vertommen, wiens sportieve mindset zich nu verbonden heeft met het polsstokgebeuren. De fraaie 4m80 van vorige week zat er ditmaal niet in, ondanks het support van Nathalie (en Jerome als extra fan). Neen, tijdens het inspringen voelde het nochtans erg vlotjes aan, maar dan was het alweer ‘lang wachten’ om zelf te kunnen starten op 4m50. Dat ging meteen pico bello, maar op 4m70 verliep het al heel wat stroever, en was het met de hakken over de sloot bij de 3° poging. Toen bleek al duidelijk dat de 4m80 ditmaal iets te hoog gegrepen was. Onnodig te zeggen dat donderwolken zich opstapelden op het aangezicht van onze veelzijdige jonge kerel, maar het gegeven dat hij toch als 3° uit de strijd kwam, en dus zijn zoveelste medaille mocht gaan ophalen, bracht meteen soelaas. Proficiat, en dank om dit brons voor ons binnen te halen, beste Stan !
Als we over medailles beginnen te praten, weten we dat de naam van Marie Vermeulen haast vanzelf uit ons toetsenklavier opduikt. Op de 60m horden spreekt ze binnen onze landsgrenzen nog steeds een aardig woordje mee, en ook hier plaatste ze zich via een 8”93-chrono netjes voor de finalerun. Daarin draaide ze zeer knap mee, tot ze op de 3° horde iets te veel ‘opendraaide’ (haar eigen horden jargon …), en ze alzo een paar honderdsten van een seconde liet liggen … Finaal werd het plek 6, en dat met een PR-chrono van 8”84, tevens ook goed voor positie zes op de Belgische jaarranglijst. Uiteraard had Marie zelf op meer gehoopt, maar zij beseft natuurlijk ook dat ze voor het eerst in 3 jaar ‘blessurevrij’ heeft kunnen sporten tijdens de wintercampagne , en alleen dat al doet deugd richting de aanstaande zomerperiode.
Wie ook snakt naar dat outdoorseizoen is onze Lotte Huenaerts. ‘Ik houd van een baan alleen voor mezelf’ zei ze na haar 61”68-tijd op de 400m, verwijzend naar het verschil tussen die afstand indoor en buiten natuurlijk. Ja, dat ligt haar gewoon beter, dus over een 6tal weken kan ze zich gaan uitleven, bijvoorbeeld al tijdens de provinciale kampioenschappen. Dit jaar vinden die plaats in Kessel-Lo, meer bepaald op 25 en 26 april. Ook Anneline Smets heeft dat weekend al aangeduid in haar agenda, zeker na wat ze hier in Louvain-La-Neuve uit haar benen schudde. Vertrekkende vanuit de buitenbaan zette ze zich na het ‘binnenlopen’ meteen vooraan, en die positie zou ze niet meer uit handen geven, ondanks het aandringen van 2 dames in haar rug. Toen ze haar tijd op het elektronisch scorebord in het oog kreeg, sloeg ze meteen de twee handen voor de mond, puur van verbazing … 57”97 ! Wat een toptijd, geheel in haar eentje gerealiseerd … Het opgezette wedstrijdplan, dat samen met trainer Inge een half uur voor het warmlopen gestalte kreeg, werd perfect uitgevoerd, met dit mooie clubrecord als gevolg… Het werd een opéénvolging van emoties … van ‘verbijstering’ naar ‘intense vreugde’, naar vervolgens ‘bang afwachten’ naar wat in de 2 volgende reeksen nog zou gebeuren. Met haar chrono stond ze op dat ogenblik op positie drie, en gelukkig voor Anneline beten de dames in die 2 resterende wedstrijden hun tanden stuk op die 57”97 ! Beste Anneline … ‘dikke proficiat’ met die bronzen plak !
Onze twee 400m-dames ! wat een heerlijk gevoel …
Op de 200m konden we rekenen op het duo Kamiel Van Rompaey en Noa Joos, en ook zij waren zinnens hun vel duur te verkopen. Zeker Noa, na haar ‘voorval’ van vorig jaar, toen ze een medaille kwijt geraakte door 1 voetje over de lijn, in de laatste bocht …. We zagen Kamiel schitterend van start gaan, alleen werd hij en zijn concurrenten rijkelijk laat (= zat al in de buurt van de polsstokstand …) teruggefloten, na een ‘probleem’ (?) bij de man in de buitenbaan. Kamiel zijn 2° start was een stuk minder perfect, en ook het ‘doortrekken’ in de eerste rechte lijn verliep net niet vlot genoeg. Zijn laatste 100m daarentegen was wel van uitstekend niveau, en dat bracht hem uiteindelijk op een tijd van 23”31. Ook onze HERA-man ziet met veel plezier de dagen stilaan langer worden …
Noa van haar kant was er dus op gebrand om hier haar koers van vorig jaar uit te wissen, en als het kon met een chrono waarmee je kan thuis komen, dus in Langdorp in haar geval. En onze sympathieke kinesiste in wording slaagde in haar opzet, door in de eerste reeks meteen onder de 25”-barrière te duiken, en dat met een knappe tijd van 24”93. Ook nu was het weer nagelbijten tijdens de volgende reeksen, maar niemand deed nog beter, waardoor de bronzen plak ietsjes later om haar nek hing. Schitterend Noa !
Dik verdiende bronzen plak !
Voor de kers op de taart moesten we wachten tot het allerlaatste nummer, namelijk de 1500m, en dat bij de juniors vrouwen. Jolente Alen had de beste selectietijd van alle deelnemers, dus enige ambitie was hier wel op zijn plaats. Onze sierlijk lopende jonge dame mocht geheel aan de binnenzijde van start gaan, waardoor ze vrij simpel ook de koppositie wist te pakken. De eerste 600m nam ze voor haar rekening, gemakkelijk lopend, zonder forceren, en alles op een lint getrokken. Nadien nam een concurrente het commando over gedurende een kleine 400m, maar dat bleek achteraf een hopeloze misrekening, want de dame in kwestie zou naast de medailles grijpen. Op 2,5 ronden van de meet nam Jolente het heft terug in handen, en ditmaal was het menens. Eén na één werden ze uit het wiel gelopen, om ogenschijnlijk relatief gemakkelijk te winnen in een tijd van 4’41”56. Daarmee kwam ze zelfs nog aardig in de buurt van haar jaarbesttijd van 4’40”96, waarmee ze, als de gegevens juist zijn, nog steeds de jaartabel aanvoert in België. Schitterend gedaan beste Jolente, en dat onder het waakzaam oog van trainer Willy !
Laat de zomer nu maar komen …
rudy
