Verslag BK Masters

11-12/06/2022 - BK Masters Brugge   

3x goud, 6x zilver en 4x brons … fraaie oogst!

BKM1
Goud voor Pieter op de 5000m
BKM2
Goud voor Vera op de 400m en speerwerpen!        (persoonlijke foto’s)

Met 13 medailles op zak mocht onze mastersdelegatie, bestaande uit 4 dames en 8 heren, met opgeheven hoofd terugkeren vanuit Brugge. Op een aantal van die podiumplaatsen hadden we natuurlijk stiekem gerekend, zeker afgaande op de geleverde prestaties van de voorbije weken. Hierbij denken we in de eerste plaats aan het duo Melissa Van Den Driessche en Pieter Verschoren, die niet alleen hun waarde en klasse hadden tentoon gespreid in de masterinterclub, maar ook tijdens dezelfde competitie voor alle categorieën. Pieter trok dus met veel vertrouwen richting de West-Vlaamse hoofdstad, ook wetende dat hij, wat het verloop van koers ook moge zijn, altijd kan terugvallen op zijn vlijmscherpe eindrush. Hier op de 5000m voor de M35’ers kreeg Pieter weer zo’n typische tactische wedstrijd voor de voeten geworpen, waar iedereen naar iedereen keek, met een constant wisselend tempowerk, en positieverschuivingen die eigenlijk weinig zoden aan de dijk brachten. Pieter kreeg het er stilaan maar zeker van op zijn heupen, en na een 3-tal km schoof hij zelf naar de koppositie, kwestie van het kaf van het koren te scheiden, en vooral van dat irriterende ellebogenwerk af te zijn. Een 2-tal ronden verder nam thuisloper Tim Calliauw het over, maar dat gaf onze jonge topmaster extra vertrouwen, beseffende dat hij die concurrent wel over zijn bil kon leggen met 1 allesbeslissende eindflits. En dat moment zagen we gebeuren op een kleine 500m van de meet. Twee stevige versnellingen waren dus voldoende om de gouden plak binnen te halen. Dikke proficiat, beste Pieter!  

Ook Melissa stond met de nodige ambitie aan de start van de 5000m, maar in tegenstelling tot Pieter kende zij een baaldag, want al snel voelde ze dat de benen ‘leeg liepen’, en de medailleposities stilaan maar zeker van zich weg renden. Op een kilometer van het einde stapte ze opgebrand uit de wedstrijd. Mentaal is het dan alle hens aan dek om snel terug op het juiste spoor te verzeilen, want 1 dag later stond de 1500m voor W35 op haar programma. Dus veel tijd om de knop om te draaien had ze natuurlijk niet, maar afgaande op haar optreden die zondag, is ze daar toch wonderwel in gelukt. Ditmaal voelden de benen wel prima aan, en daar niemand van de concurrentie zich geroepen voelde om het initiatief in handen te nemen, zagen we haar zelf het commando op zich nemen. Gelukkig werd finaal die inzet beloond met een bronzen plak, want haar quasi naamgenoot Karen Vandendriessche liep naar de zege (4’49”15), en ook de ACW-loopster Lieselotte Beck (4’52”08) ontfutselde haar nog de zilveren medaille, met amper een verschil van minder dan een halve seconde … Mooi gedaan, Melissa, en geniet aub van dat mooie eremetaal!  
Op die 5000m waren naast Melissa ook Ruth Van Campen als M35-atlete, en Stefanie D’haen (M40) van de partij, en deze laatste had op zondag ook nog de 1500m op haar schema staan. Een fameuze boterham zou je denken, en mogelijk verklaarde dat ook haar enigszins voorzichtige aanvangstempo op die 5000m voor de M35 en M40 samen, waar 18 dames van de partij waren.

BKM3
Stefanie in het spoor van Ruth, op de 5000m (foto YA)

Na een 5-tal ronden nam ze het tempo over van Ruth, die even verder de rol moest lossen, maar op eigen tempo toch mooi overeind bleef in haar eigen leeftijdscategorie, en finaal op de bronzen positie zou uitkomen, en dat in een PR-tijd van 18’17”84. Ondertussen schoof Stefanie stilaan maar zeker naar de voorste gelederen, en voelde dat ze over goede benen beschikte. Vooraf wist ze dat de DCLA-atlete Mona Rahme een zeer kwaaie klant zou worden, temeer daar die net als Pieter altijd met die ‘zekerheid’ van een snelle eindrush aan de start verschijnt. Onze Berlare-dame overbrugde de kloof, want naast haar hoop op eremetaal, zat ze ook met een chrono van onder de 18’-grens in haar hoofd, en was ‘blijven zitten’ geen optie. Iedere ronde kreeg ze info van haar trainer Dany, die op zijn gekende enthousiaste wijze bleef aanzetten het tempo goed op peil te houden. Haar Leuvense rivale en de koploopster bij de W35, Anneleen Vande Riviere, zagen daar geen graten in, meer zelfs, ze lieten Stefanie de koppositie overnemen, wat natuurlijk het geloof in eigen kunnen nog deed toenemen bij onze zeer mooi lopende ROBA-dame. De hoop naar goud flitste zelfs even doorheen haar brein. Met de te verwachten eindrush van Mona Rahme werd dit laatste finaal weggeblazen, maar dankzij een fameuze zilveren medaille en vooral die schitterende … 17’56”72 PR-chrono was er geen seconde ruimte voor spijt en gemis, laat staan voor teleurstelling. ‘Nooit gedacht zo’n tijd te kunnen lopen’ was haar eerste reactie achteraf.
De dag nadien was het alweer ‘werkdag’ voor Stefanie, ditmaal op de 1500m, een afstand die ze dit seizoen nog niet afwerkte. En ook ditmaal lag de zilveren medaille op haar te wachten, al voelde ze dat de benen minder fit waren (‘ik kon mijn foulée niet echt vinden’), en dat wringen en drummen gedurende de eerste kilometer, ligt haar iets minder, mede door haar beperkte ervaring op deze voor haar korte afstand. De laatste pakweg 500m stond ze er alleen voor, en de gouden plak was ondertussen gaan vliegen, onder de persoon van Lieselot Bossuyt, van Atletiek Zuid-West, die wel mee in de kopgroep zat. Kortom … dikke proficiat, beste Stefanie met die 2 mooie zilveren medailles, en ook alle respect voor Ruth, met het brons rond haar nek!      

BKM4
Een doodgelukkige Stefanie, na die fameuze 5000m-wedstrijd! (foto YA)

Nu we al het succes van 3 van de 4 dames hebben aangekaart, zou het gek zijn om niet meteen het dubbel succes van onze M50-dame Vera Meuris uit de doeken te doen, want met 2x goud was ze onze absolute uitschieter van voorbije weekend. Op zaterdag voelde ze zich nochtans niet geheel fit (darmperikelen, hoofdpijn, …) al sluit ze zelf niet uit dat de factor ‘opkomende stress’ mogelijk aan de basis lag van die lichamelijke ongemakken. Eens ze hier in Brugge de spikes had aangebonden verdween die ballast evenwel als sneeuw voor de zon, en zowel aan de speerstand als op de 400m heeft de concurrentie dat zeer snel geweten …  Klassiek werpen de masters ook met de 600gr-speer, maar op de titelstrijd is natuurlijk alles netjes verdeeld in leeftijdscategorieën, en worden er daarom verschillende gewichten gehanteerd. Bij de M50 is er al 100gr af, en wegen de speren exact 500gr. Het maakte allemaal niet veel uit, want haar 28m37 was geen haalbare kaart voor de concurrentie. Anderhalf uur later kroop ze in de startblokken voor haar 400m, en dat in de buitenste baan, waardoor het eerder op gevoel lopen werd, dan zich te kunnen oriënteren op de dames naast haar.  Maar zelfs die extra hinderpaal bracht haar niet van haar stuk. De eerste rechte lijn kreeg ze de pittige wind vol in het gezicht, en was het dus een kwestie van ‘juist doseren’. Na driekwart wedstrijd was haar voorsprong al van die aard, dat ze eerder ontspannen kon genieten van de finishstrook. Ze klokte af na 69”92, hier goed voor de Belgische titel, en ook een nieuw vakje in onze ROBA-recordtabel. Laat ons hopen dat Vera eerlang op een heerlijke avondmeeting, met minder wind dan hier, en met jongere concurrenten om zich heen, terug in de 400m-startblokken kruipt, want ze was absoluut nog niet aan het einde van haar bobijntje toen ze de meet passeerde! Dikke proficiat, Vera, met die 2 gouden medailles!

Bij al dit vrouwelijk geweld begint u zich stilaan af te vragen … ‘waar blijven onze mannen?’, wie waren in Godsnaam die andere medaillewinnaars? Wel naast onze jonge nieuwkomer Pieter, kunnen we natuurlijk altijd rekenen op vaste waarden als een Joost Grymonpon, die samen met Patrick Van Daele (dit jaar niet van de partij) jaar na jaar ons als club in de kijker weet te lopen, door steeds met eremetaal huiswaarts te keren. En aan die traditie lijkt, gelukkig voor ons, Joost nog geen afstand te willen doen, want op zaterdag werd hij mooi 3° op de 1500m, achter Koen Gardeyn en Henk De Keukelaere, en 1 dag later was het diezelfde Eendracht Aalst-atleet Gardeyn die onze M50-topper van de zege hield op de 800m. Brons en zilver dus voor Joost, en dat met tijden als 4’41”92 en 2’19”83. Kortom alweer een meer dan geslaagde passage op de nationale titelstrijd, Joost, en dat verdient onze oprechte felicitaties, zeker als je weet dat hij begin van de week nog fameus ziek was, en alles plots bijzonder onzeker leek.
Op die 1500m was Chris Wouters het grootste slachtoffer van het actuele vormpeil van Joost, want met een 4’45”24 strandde Chris op de minst leuke 4° plaats. Amper 2u later stond diezelfde Chris alweer aan de start, ditmaal op de 5000m, en ook daar kreeg hij van hetzelfde laken een broek, dus alweer 4°, ditmaal met een tijd van 16’40”69. Op een titelstrijd voelt zo’n positie, net naast het podium, altijd ‘dubbel aan’, vraag het maar aan Wim De Pauw, die bij de M45 op de 400m als 4° binnenliep. Gelukkig dook hij net onder de 60”-grens, en zorgde die persoonlijke besttijd van 59”99 voor voldoende mentale compensatie. Zijn trainer Dirk Van Kerkhoven, ondertussen al M55’er, was content met de verrichtingen van Joost en Wim, en ook hijzelf zou de dubbel 1500m (5’06”39) en 800m (2’29”47) afwerken, zonder evenwel uitzicht te hebben op een podiumoptreden (7° en 6°).

Wie wel de Brabançonne van dichtbij mochten aanhoren waren Danny Cresens, Wilfried de Coster en Michel Ocula. Wilfried was als M75’er onze nestor van het team, maar dat weerhield hem er niet van om 4x uit te pakken, zijnde aan de speerstand, de discuskooi, de verspringbak en het hoogspringen, en uitgerekend op de laatste 2 voor hem niet alledaagse proeven, werd hij als 3° naar het podium geroepen. Danny, die als M55’er nog één van onze meest enthousiaste meerkampers is, pakte zilver bij het polsstokspringen (2m70) en het verspringen, waar hij op 4m47 uitkwam. Op zondag zagen we hem nog de 100m afwerken en zijn draaibeweging maken in de discuskooi, maar hij kwam er tekort voor nog meer eremetaal (9° en 5°). Hopelijk zien we hem nog veel aan het werk de komende weken.

BKM5
Michel met de zilveren medaille om de hals!

Onze laatste medaillewinnaar van het weekend, was Michel Ocula, die op de 2000m steeple zijn opwachting maakte, en dat bij de M60-mannen. Hij kreeg er ondermeer de 2 vorige kampioenen voor de voeten geworden, en toen hij één van hen, Thierry Huberland, over de balken zag scheren tijdens de opwarming, ging het licht bij Michel al meteen over op donker rood. Toch had onze sympathieke Roba-man, actief binnen de Beta-kern, niets aan het toeval overgelaten, en de voorbije trainingsweken oogden zeer positief, met daarbij steeds nog even het ‘nemen van de balken’. Half werk staat niet in de agenda van Michel, maar de goede indruk van die Thierry Huberland tijdens de opwarming bleek geen rookgordijn, maar realiteit. Michel hield hem 2 ronden netjes in het vizier (‘in steeple weet je maar nooit wat er gebeurt’ zei Michel achteraf), maar het was een onbegonnen zaak. De DCLA-loper was een klasse apart en liep uiteindelijk liefst één minuut sneller dan vorig jaar! De kampioen van 2 jaar geleden, de Looise-man Edwin Coolen, bleek ditmaal niet over de nodige conditie en fitheid te beschikken zoals in de volle corona-periode, waardoor het voor Michel nog 3 eenzame rondes werden. Met zijn 8’34”55-chrono en de zilveren plak op zak mocht hij alweer een piekdoel in zijn trainingsprogramma aanvinken als … afgewerkt.

rudy

dag 1 = 11 juni 2022
Mas - 400 - Heren (M45)
 
4 4820 De Pauw Wim 1972 ROBA 59.99 (PR)
Mas - 1500 - Heren (M50)
 
3 4821 Grymonpon Joost 1969 ROBA 4:41.92 (SR)       BRONS
  4 4505 Wouters Chris 1971 ROBA 4:45.24 (SR)
Mas - 1500 - Heren (M55)
 
7 5656 Van Kerkhoven Dirk 1963 ROBA 5:06.39
Mas - 5000 - Dames (M40)
 
2 3355 D'haen Stefanie 1979 ROBA 17:56.27 (PR)        ZILVER
Mas - 5000 - Dames (M35)
 
3 2994 Van Campen Ruth 1983 ROBA 18:17.84 (PR)    BRONS
Mas - 5000 - Heren (M35)
 
1 1570 Verschoren Pieter 1987 ROBA 15:26.50             GOUD5
Mas - 5000 - Heren (M35)
 
4 4505 Wouters Chris 1971 ROBA 16:40.69 (SR)
Mas - ver - Heren (M55)
 
2 5462 Cresens Danny 1964 ROBA 4.47m +0.2              ZILVER
Mas - ver - Heren (M75)
 
3 5541 De Coster Wilfried 1943 ROBA 1.11m +0.8
Mas - polsstok - Heren (M55)
 
2 5462 Cresens Danny 1964 ROBA 2.70m                      ZILVER
Mas - speer - Heren (0,5kg) M75
 
5 5541 De Coster Wilfried 1943 ROBA 10.67m

DAG 2 = 12 juni 2022
Mas - 100 - Heren (M55)
 
9 5462 Cresens Danny 1964 ROBA 14.22 +3.1
Mas - 400 - Dames (M50)
 
1 2892 Meuris Vera 1970 ROBA 1:09.92                            GOUD
Mas - 800 - Heren (M50)
 
2 4821 Grymonpon Joost 1969 ROBA 2:19.83                   ZILVER
Mas - 800 - Heren (M55)
 
6 5656 Van Kerkhoven Dirk 1963 ROBA 2:29.47
Mas - 1500 - Dames (M40)
 
2 3355 D'haen Stefanie 1979 ROBA 4:58.11                      ZILVER
Mas - 1500 - Dames (M35)
 
3 3362 Van Den Driessche Melissa 1983 ROBA 4:52.52   BRONS
Mas - 2000st - Heren (0,76m) M60
 
2 4296 Ocula Michel 1960 ROBA 8:34.55                           ZILVER
Mas - hoog – Heren (M75)
 
3 5541 De Coster Wilfried 1943 ROBA 0.85m                    BRONS
Mas - discus - Heren (1kg) M75 (1kg)
 
5 5541 De Coster Wilfried 1943 ROBA 14.67m
Mas - discus - Heren M55 10,65
 
5 5462 Cresens Danny 1964 ROBA 27.27m
Mas - speer - Dames (0,5kg) M50
 
1 2892 Meuris Vera 1970 ROBA 28.37m                            GOUD